حل کردن مناقشات با بقیه یا پیشگیری
از مناقشات، برای هرکسی یک مسأله است
دلیل بهوجود آمدن مناقشه اینه که افراد از جاهای مختلف میان
از محیطهای مختلف، و با خودشون رفتارهایی رو میارن
فقط گفتن اینکه
"تو نباید اینطوری فکر کنی"
رفتار طرف رو عوض نمیکنه.
اگر واقعاً میخواهید که با مردم کنار بیاید
مثلاً فقط اگه ازتون پرسیدن که
"بهترین راه فروکردن بیل تو زمین چیه؟" بگید "از پات استفاده کن،
راحتتره". اما اگه ازتون نپرسیدن، ولش کنین.
بهترین راه پیشگیری از درگیری، اینه که
ارزشهای خودتون رو، حتی اگه بهتر هستن
به کسی تحمیل نکنید.
روکسان ممکنه که گربهها رو دوست داشته باشه.
اما من دوست ندارم که توی خونه گربه باشه چون...
احساس میکنم که کثیف هستن و از این چیزها... به هر حال...
مسأله اینه که: من چقدر روکسان رو دوست دارم؟
اگر برام خیلی ارزش نداشته باشه،
بهش میگم که "یا جای گربههاس یا من!"
وقتی که با مردم سروکار دارید
هر دیدگاهی که داشته باشن، فقط وقتی که ازتون پرسیدن که
"نظرت راجع به دیدگاه من چیه؟" اون وقت میتونید نظرتون رو بگید.
مثلاً جول ممکنه
گاهی حس کنه که ارزشهای
رئیسش درست نیستن
اگه قراره که شما ارزشهای منطقیتر رو بهش معرفی کنید
متوجه نخواهد شد.
چون براش اُفت داره
وقتی که مردم رو میبینید،
با طرز صحبتشون به شما میگن که ارزشهاشون چیه
همچنین با شیوهای که در مورد چیزهای مختلف حرف میزنن.
تا زمانی که ازتون نپرسیدن که "نظرت راجع به ارزشهای من چیه؟"
هیچ حرفی نمیزنی. یا مثلاً اگه ازشون بپرسی "نظرت راجع به طرز استفاده من از قلممو چیه؟"
اگر بهت بگن که "این طرز استفاده از قلممو نیست"
به تو یاد نمیده که چطور ازش استفاده کنی؛
میتونی ازش بپرسی باید با قوطی خشکش کرد، یا پس چه جوری مثلاً.
تعداد خیلی کمی از مردم، مثلاً اگه دانشگاه رفته باشن که رشته
هوافضا بخونن، میرن که ببینن استاد چه چیزی برای یاد دادن داره
اما اگه یه دانشجو(ی دیگه) حرفی بزنه
احساس کوچک شدن میکنن.
اگه یه دانشجو بهشون بگه که "تو مکانیک پیستون موتور رو
نمیفهمی"، احساس حقارت میکنن
چون یه دانشجو این رو گفته. اگه استاد همین حرف رو زده بود
ممکن بود بره لولهکشی یا هنر
یا موسیقی کار کنه. پس شما به حرف یک استاد گوش میکنین
شما میرید اونجا که اونچه رو که بهتون میگن رو یادبگرین
اما وقتی که آدمهای عادی رو میبینید...
اگه روکسان داره رو یه چیزی کار میکنه
که براش خیلی مهمه، و یه تماس تلفنی باهاش گرفته میشه
که حواسش رو پرت میکنه
و نمیتونه دیگه درست روی کارش تمرکز کنه؛
اگه بهش بگی "تو باید حواست رو جمع کارت بکنی..."
تا وقتی که جواب نده "آره، واقعاً حواسم پرته
به نظرت چهکار کنم؟"
بعد میتونی بهش پیشنهاد بدی 1،2،3،4،5
و اگه گفت که "من از مورد 4 و 5 خوشم نمیاد"
در اون مورد باهاش بحث نمیکنی. اما اگه گفت که "راجع به مورد 4 و 5 مطمئن نیستم"
اون وقت میتونی راهنماییش کنی. لغات و لحنش بهتون میگه
که چه وقت یه نفر میخواد که بیشتر چیزی بشنوه یا نه.
برای یه فرد عادی، هر چیزی که شما بگید تحقیر حساب میشه
اگه نتیجهاش مثبت باشه، و نقطه ضعفهای
طرف مقابل رو بیان کنه.
اگه طرف مقابل نقاط ضعفی داره
شما با همون نقاط ضعف کنار بیاین و تحملشون کنین، مگر اینکه مثلاً ازتون بپرسه
"تو چطوری میتونی روزی 4 تا کلیپ بسازی
و من فقط میرسم یکی بسازم؟"
اون وقته که میتونی مثلاً بگی "به خاطر اینکه تو خونه رو تمیز میکنی، پختوپز میکنی
بعدش چمنهارو آب میدی و آخرش برمیگردی سر کارت".
شما باید با هر سیستمی که افراد دارن کنار بیاید. میفهمید چی میخوام بگم؟
اگه بخواید پل بزنید و در همون حال به گلها آب بدید
و درختهارو هرس کنید، خیلی چیزها نصفه نیمه میمونه.
من نمیگم که شما این کارو میکنید
اما مثلاً اگه برید پیش لَری و بهش بگید "این کارو اونطوری نکن، اینطوری انجامش بده"
دارید ارزشهای خودتون رو بهش القاء میکنید. ممکنه که ارزشهاتون درست باشن
اما شما تا وقتی که ازتون خواسته نشده، اونها رو به کسی تحمیل نکنید
مناقشه وقتی اتفاق میافته
که شما به کسی که دنبال توصیهی شما نیست، توصیه میکنید
ممکنه همیشه درگیری پیش نیاد، اما بالأخره میاد.
راه کنار اومدن با مردم
اینه که بگذاریم اونچه که هستند باشند، مگر اینکه خودشون مثلاً بگن
"من نمیدونم چرا با لهستانیها خوب تا نمیکنم. به نظرت مشکل چیه؟"
افراد خیلی کمی این کار رو میکنن
خیلی کم... راستش من تابهحال هرگز با کسی مواجه نشدم که مثلاً بگه
"نظرت راجع به سیستم ارزشی من چیه؟
نظرت راجه به طرز فکر من چیه؟"
و واقعاً از ته دل این حرف رو بزنه، نه اینکه بخواد خودش رو
باشخصیت نشون بده.
اگه کسی ناراحتتون کرد (مثلاً نژادپرست بود)
فقط بگید "من دوست ندارم در مرود نژادها صحبت کنم.
اگه تو میخوای نژاد پرست باشی به خودت مربوطه، و من بهش علاقهای ندارم."
اگه بگه که "چرا تو از سیاهها بدت نمیآد؟"
اون وقت میتونید براش توضیح بدید.
اما اگه گفت "به درک! من اینطوری فکر میکنم"، بذارید واسه خودش حرف بزنه
یا مثلاً اگه استخدامش کردین و نمیخواهید که حرفهاش رو بشنوید، مرخصش کنید بره.
یه بار یه نفرو استخدام کرده بودیم... یه سیاهپوست بالای یه میله بود
و داشت آنتن رو تنظیم میکرد
که (از اون بالا) گفت "من یه طناب لازم دارم".
بعد این طرف جواب داد که "طناب رو بپیچ دور گردنت که اگه افتادی نفله شی".
اون فکر میکرد که حرف مناسبی به یه سیاهپوست زده
ما هرگز دیگه بهش کاری ندادیم، چون بیش از حد کوتهفکر بود.
برای اینکه این طرز فکرش رو اصلاح کنی، باید کل زندگیش رو از اول درست کنی
یا برای نصب آنتن استخدامش میکنی
یا اینکه رو کل زندگی (و طرز فکرش) کار میکنی
سؤال اینه که: گذشتهی اون چقدر با تو فرق داشته؟
آیا طرف دنبال یادگرفتن هست؟ و اگه هست
آیا احساس نمیکنه داری امر و نهیش میکنی؟
مثلاً اگه برید و به لَری بگید "رنگ-پاککن رو
اینطوری استفاده نمیکنن"
بهترین کار اینه که اینجوری بهش بگید که "من قبلاً اینطوری
ازش استفاده میکردم بعد یکی یه روش بهتر یادم داد."
مردم انتقادهای شخصیای که از طرف شما بیاد رو دوست ندارن.
من خودم رو درگیر اینجور بحثها نمیکنم
به خاطر اینکه به هیچجا نمیرسه. مگر اینکه طرف بیاد و بگه
"نظرت راجع به این مکزیکیهای لعنتی که هی میان تو کشور ما چیه؟"
"من همین حس رو راجع به امریکایی های «وفادار» دارم
که قدر این کشور رو نمیدونن" به جای حمله به اسپانیاییها.
بگید "به نظر من، بعضی از آمریکاییها خیلی بیادب هستند
و بعضیهاشون هم خوبن..." ولی دلیلی نداره که شما خودتون به اسپانیولیها کار داشتهباشید
چون نظر اون نسبت به اسپانیولها ثابته و تغییر نمیکنه
تو میگی "خیلی از آمریکاییها هستن که خرابکارن".
با این حرف کلّیت موافقت میکنه
اما اگه بگه "خوب، نه، من نمیدونم، که امریکاییهایی وجود دارن..." اون موقع ول کن برو
چون اگه نسبت به نقطهنظرش حس رضایتمندی داشته باشه
یعنی اینکه نمیخواد باهات در موردش بحث کنه.
مهمترین نکتهای که باید تو ذهنتون باشه
اینه که بقیه مردم از جاهای مختلفی میان
و همون چیزی رو میبینن که شما میبینید
اما تلقّی متفاوتی ازش دارن.
مگر اینکه دنبال جواب باشن که
"به نظرت من چهکار باید بکنم؟"
مثلاً اگه کسی کمحافظه است، بهش میگید یادداشت برداد.
یکی دو بار بهش میگید
اما اگه انجام ندادن پشت سر هم نمیگید
شما راهنماییهاتون رو میگید
اگه انجام دادن، راهنماییهای بعدی رو میگید
اگر نه، یعنی فقط حرف زدن که ازتون نظر خواستن.
"به نظرت من چهکار کنم؟ من سگ دوست دارم، زنم گربه."
لازم نیست که یه قصه بسازی:
بذار گربهاش رو داشته باشه تا اونم بذاره که تو هم سگت رو داشته باشی.
برای رفع درگیری
شما یک یا دو بار انجامش میدی
مثلاً یک بار میگی "به نظرم میاد اگه دریل رو اینطوری بگیری
طبق تجربهی من بهتر کار میکنه"
اما اگه طرف مشغول دریل کردنه و ازت سؤال هم نپرسیده
و بگه که "نظرت برام اصلاً اهمیت نداره!
تو به کامپیوتر خودت مشغول باش، منم به دریل کردنم."
بعضی وقتها مردم نصیحت نمیخوان. احساس حقارت میکنن.
نصیحت کردن همدیگه رو بس کنید. این باعث خصومت میشه
مگر اینکه خودشون ازت بخوان.
آیا این یه فرمول کلّیه؟
این یه روش بهتر برخورد با مردمه
چون شما نمیتونید زندگیشون رو فقط با
گوشزد کردن اینکه "مشکل تو اینه که
تو به هیچ کس گوش نمیکنی!" زیرورو کنید. این باعث نمیشه که از این لحظه به بعد حالا گوش کنن.
اونها با همون روند قبلیشون ادامه میدن
مگر اینکه ازت بپرسن "من بیتوجهم؟"
یا "آیا من به نظر بیتوجه میام؟"
افراد خیلی کمی اینطوری حرف میزنن. این یعنی عقل سلیم.
عقل سلیم یعنی وقتی یه نفر میآد و بهتون میگه
"من با این ارّه آشنایی ندارم. چطوری میتونم ازش استفاده کنم؟"
بعد شما یادش میدید. اما اگه هرروز
اومد و گفت "من نمیدونم چهطوری با ارّه کار کنم"
نگاهش کنید و قدم به قدم کمکش کنید تا یاد بگیره.
به نظرتون حرفم منطقیه؟
آیا الآن هیچ حسی نسبت به افراد متفاوتی
که طوری غیر از طوری که شما فکر میکنید فکر میکنن دارید؟
اونها طور دیگهای فکر میکنن. همین!
حرفهایی مثل "تو کودنی" یا "کندی"
"مشکل تو اینه که تو تخیل نداری!"
رفتار طرف رو عوض نمیکنه. فقط درگیری ایجاد میکنه.
حرفم رو متوجه میشید؟
اگه کسی گل سرخ خیلی خوب میکِشه
و شما گل سرخ دوست دارید، به این دلیل بهش احساس نزدیکی میکنید
اما اگه بگه که "اگه از من بپرسی
همه ایرلندیها باید از اینجا برگردن به ایرلند"
بگید "خوب، من راجع به ایرلندیها اینطوری فکر نمیکنم
پس ترجیح میدم که در این مورد بحث نکنم".
یا میتونید بگید که "من فکر میکنم که بعضی سوئدیها
بد رفتار میکنن و بعضی از سوئدیها خوب رفتار میکنن.
... اما از نظرت ممنون". ممکنه که متوجه حرفت بشه.
طرف رو نشورید بذارید کنار و بگید "ای نژادپرست!"
نشوریدش!